ارزيابي مخاطرات ناشي از زمين‌لرزه بر بافت‌هاي فرسوده و ناپايدار شهر بجنورد

زمين‌لرزه يكي از مخاطراتي است كه هميشه شهرها را تهديد مي‌كند. يكي از بهترين روش‌هاي كاهش خسارات در مخاطرات طبيعي، پيشگيري است. هدف پژوهش حاضر ارزيابي مخاطرات ناشي از زمين‌لرزه بر بافت‌هاي فرسوده و ناپايدار شهر بجنورد است. شهر بجنورد مركز استان خراسان شمالي در شمال‌شرق ايران و با جمعيت 211 هزار نفر، در بين دو حوزه رسوبي- ساختاري كپه داغ-هزارمسجد و آلاداغ- بينالود قرار دارد كه از لحاظ لرزه‌خيزي جزو مناطق پرخطر محسوب مي‌شود. پژوهش حاضر از نظر هدف كاربردي و از نظر شيوه انجام توصيفي-تحليلي مي‌باشد. اطلاعات مورد استفاده به روش اسنادي و كتابخانه‌اي جمع‌آوري و سپس با توجه به نظر متخصصان، شاخص‌هاي موثر در پايداري شهر شناسايي شد. براي سنجش وزن معيارها از روش تحليل سلسله مراتبي (AHP) استفاده شده است. در اين پژوهش شناسايي خطوط گسلي و فواصل آنها از منطقه شهري، مطالعات ديرينه لرزه‌شناسي كانون‌هاي لرزه‌خيزي منطقه، نقشه پهنه‌بندي خطر زمين‌لرزه، تلفيق اين نقشه با نقشه بافت‌هاي فرسوده و غير رسمي و خروجي نقشه نهايي از طريق منطق فازي در ARC GIS براي ارزيابي خطر زمين‌لرزه انجام شد. با توجه به نقشه نهايي ارزيابي مخاطرات زمين‌لرزه در شهر بجنورد به نظر مي‌رسد هسته مركزي شهر و قسمتي از جنوب شهر داراي خطرپذيري خيلي‌زياد تقريبا 40 درصد و بافت حاشيه‌اي خطرپذيري زياد 35 درصد و بافت روستايي اطراف شهر با خطر پذيري متوسط و كم 5/11 درصد مي‌باشد. بنابراين مي‌توان گفت شهر بجنورد با 75 درصد كاربري‌ها و جمعيت در معرض خطر خيلي‌زياد و زياد قرار دارند.

no abstract