به سوي رشد حرفه ‌اي معلمان

اصل و ذات معلمي زمينه‌سازي براي رشد دانش‌آموزان و راهنمايي آن‌ها در پيمودن اين مسير است. شايد فلسفه اصلي به‌وجود آمدن مدرسه و كلاس درس اين باشد كه ما معلمان در قالب «برنامه درسي» مفاهيم متناسب رشد دانش‌آموزان را به آن‌ها ارائه دهيم. تدريس به اين معناست كه منِ معلم مفاهيم برنامه درسي را به دانش‌آموزان ارائه دهم تا او بهتر از پيش اين مفاهيم را درك كند. براي مثال، من با خواندن يك كتاب درباره «يادگيري معكوس» آگاهي پيدا مي‌كنم، اما وقتي در «كارگاه كلاس معكوس» شركت مي‌كنم، مدرس دوره، با روش‌هاي متنوع، با موضوع درگير و زمينه‌هاي فهم بهتر را برايم ايجاد مي‌كند. پس ما معلمان در تلاش هستيم با روش‌هايي كه با ويژگي‌هاي سني دانش‌آموزان تناسب دارند، مطالب را به نحو شايسته ارائه كنيم. به همين دليل است كه معلم خود نيز «يادگيرنده» و «جست‌وجوگر» است؛ جست‌وجو براي آگاهي و آشنايي بيشتر با راه رشد «خود» به منظور ارائه مطلوب‌تر و مناسب‌تر به دانش‌آموزان، تا وظيفه اخلاقي و حرفه‌اي خود را به بهترين صورت انجام دهد. از اين‌روست كه آموزش ضمن خدمت نيز بايد در خدمت رشد حرفه‌اي معلم، براساس آنچه گفتيم، باشد.