فرهنگ، امنيت و گرايش به مصرف مواد مخدر(مطالعه موردي جوانان شهر خرم‌آباد)

احساس امنيت (بعد ذهني)، برخلاف واقعيت فيزيكي آن (بعد عيني)، پديدهاي پيچيده، چندبعدي و سيال است .امنيت فرهنگي كه به ماهيت فرهنگ و سهم آن در تعيين توانايي تعامل و انسجام گروهها و كل جامعه وابسته است،فضايي را براي پاسخگويي به نيازهاي فردي و اجتماعي جامعه فراهم مي كند. بررسي مطالعات نظري حاكي از اثربخش بودن فرهنگ بر جلوگيري از انحرافات اجتماعيست . هدف مطالعه ي حاضر بررسي احساس امنيت فرهنگي با گرايش به سوءمصرف مواد مخدر در بين جوانان شهر خرم‌آباد مي باشد. روش تحقيق از نوع توصيفي-پيمايشي بوده و نمونه پژوهش شامل284 نفر از جوانان شهر خرم‌آباد بوده كه حداقل يكبار تجربه ي مصرف مواد مخدر را داشته اند. به شيوه نمونه گيري هدفمند و سهميه اي بر اساس محل سكونت انتخاب شدند. ابزار اندازه گيري پرسشنامه محقق ساخته ي احساس امنيت فرهنگي در ابعاد ارزشي(9بعد بر اساس ديدگاه شوارتز) ودو بعد هنجاري و گرايش به سوءمصرف مواد مخدر مي باشد. نتايج تحليل رگرسيون نشان داد كه جنسيت در ابتدا و سپس بعد هنجاري احساس امنيت فرهنگي،تحصيلات و ابعاد ارزشي احساس امنيت فرهنگي به ميزان 38/4گرايش به سوءمصرف مواد مخدر را تبيين مي نمايند

no abstract