تاثير عصاره الكلي گياهان بن سرخ ( (Allium jesdanum، شنگ (Tragopon carcifolus) و شاتره (Fumaria parviflora) بر ماندگاري فيله ماهي سفيد (Rutilus kutum)

اين مطالعه به منظور بررسي تاثير عصاره الكلي سه گياه بن‌‌سرخ (Allium jesdanum)، شنگ (Tragopon carcifolus) و شاتره (Fumaria parviflora) در سه غلظت 250، 500 و 750 ميلي‌‌گرم بر ليتر بر خصوصيات شيميايي و ميكروبي فيله ماهي سفيد (Rutilus kutum) در يخچال طي 15 روز انجام گرفت. pH، TVBN (مجموع بازهاي نيتروژني ‌‌فرار)، TBA (تيوباربيتيوريك اسيد)، PV (پراكسيد)، TMA (تري متيل آمين) و بار ميكروبي (TVC) در روزهاي صفر، 3، 6، 9، 12 و 15 مورد بررسي قرار گرفتند. Neophytadiene در عصاره شنگ و شاتره و Di Methyl Tri Sulfide در عصاره بن‌‌سرخ تركيب اصلي بودند. pH، TVBN ، TBA، PV، TMA و بار ميكروبي با افزايش زمان نگهداري در تيمارهاي 250، 500 و 750 ميلي‌‌‌‌گرم در ليتر عصاره هر 3 گياه افزايش يافتند (0.05 p). بار ميكروبي در تيمار 250 ميلي‌‌گرم در ليتر براي هر سه عصاره در محدوده (Log cfu/g 5.07 3.24) قرار داشت و تا روز نهم در حد مجاز بود، ولي در تيمار 750 ميلي‌‌گرم در ليتر براي سه عصاره تا روز پانزدهم Log cfu/g) 6.22 5.29) در محدوده مجاز (Log cfu/g 7) قرار داشت. بالاترين فعاليت ضد ميكروبي مربوط به عصاره الكلي بن‌‌سرخ بوده و عصاره‌‌هاي الكلي شنگ و شاتره در رتبه‌‌ بعدي قرار داشتند.