گرايش فطري كودكان به «تربيت جمالي»

در مبحث گذشته بيان كرديم كه خداوند دو گونه صفت دارد؛ صفات جمالي و صفات جلالي. اصالت و اولويت از آن صفات جمالي است و از آنجا كه والدين و معلمان نمايندگان خداوند در ربوبيت و پرورش فرزندان و شاگردان هستند، لازم است آن‌ها نيز صفات جمالي را در خود تقويت كنند و تعليم‌وتربيت خويش را بيشتر بر مبناي اين صفات جمالي طراحي و به اجرا درآورند. نكته مهم ديگري كه لازم است بدان توجه داشته باشيم، اين است كه كودكان و نوجوانان بيش از ما بزرگ‌ترها زبان زيبايي و لطافت و دوستي را مي‌فهمند. آن‌ها چون به فطرت الهي نزديك‌ترند و جويبار وجودشان هنوز آلوده نشده و ذهنشان از مفاهيم گوناگون آكنده نگشته است، رابطه قوي‌تري با صفات جمالي خداوند دارند و اين فرصتي بي‌نظير براي معلمان است تا بر اين امواج فطري شاگردان خود سوار شوند و با استفاده از بادهاي موافق كشتي تربيتي خود را به حركت درآورند و در زماني بسيار كوتاه‌تر آن را به ساحل مقصود برسانند.