جايگاه احترام به كرامت انساني در ارتقاي اقتدار قضايي

فاقد عنوان لاتين

انسان، اين اشرف مخلوقات كه اقيانوس بيكران از دانايي و استعداد است تا دو سده اخير، ناشناخته مانده و اگر هم ناشناخته نبود زمينه ظهور و معرفي خود را نداشت و حقي كه در جامعه به وي داده مي شده، به وسعت قابليت او نبود. عبارت"كرامت انساني" از قرن بيستم در انديشه و قلم حقوقدانان و جامعه شناسان پديدار گشت. اين حق كه حقي مطلق و خدشه ناپذير است حتي از حق حيات هم برتر است. از اينرو، احترام به كرامت انساني در اصول قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران بر اساس آيات قرآن و شريعت اسلامي، جايگاه والايي دارد. طبق اصل دوم قانون اساسي، بقاي نظام بر پايه ايمان به كرامت و ارزشهاي والاي انسان و آزادي توأم با مسئوليت او در برابر خدا مقرر شده است. از آنجائيكه مشروعيت يك نظام ديني از منظر اديان الهي و استمرار يك نظام سياسي از منظر دمكراسي بر محوريت انسان، احترام به وي و احترام به كرامت انساني تبلور مي يابد، بي ترديد اركان آن نظام نيز بايد اين وجه مميزه يعني احترام به كرامت انساني را در قوانين خود گنجانده باشد تا مشروعيت و اقتدار پيدا كند.تمام اديان الهي بالاخص دين مبين اسلام، اغلب سازمانهاي جهاني و فيلسوفان و انديشمندان، كرامت انساني را گرامي داشته و رعايت اين حق را تاكيد كرده اند. امروزه، كرامت انساني يكي از بنيادهاي شكل گيري نظم سياسي و حقوقي در قلمرو داخلي و بين المللي است و اين مفهوم در عرصه حقوق كيفري اهميت دوچنداني دارد.

فاقد چكيده لاتين