اثر اتيل متان سولفونات و پرتو گاما بر ويژگي‌هاي فيزيولوژيك و فيتوشيميايي شقايق ( Papaver macrostomum Boiss. and A. Huet) (Papaver macrostomum Boiss. and A. Huet)

شقايق يك گياه زينتي علفي است كه به‌‌صورت وحشي در نواحي مختلف ايران رشد مي‌‌كند و تركيب هاي گوناگون دارويي دارد. براي بررسي اثر اتيل متان سولفونات و پرتو گاما بر ويژگي‌هاي فيزيولوژيك و فيتوشيميايي اين گياه آزمايشي به‌صورت فاكتوريل بر پايه طرح به‌طور كامل تصادفي با سه تكرار انجام شد. تيمارهاي آزمايشي شامل اتيل متان سولفونات در چهار سطح صفر، 0.1، 0.2 و 0.3%) و پرتو گاما در چهار سطح صفر، 10، 50 و 100 گري بود. ويژگي‌هاي مورد بررسي ميزان سبزينه، كاروتنوئيد، فعاليت آنتي‌اكسيداني، فلاونوئيد، فنول و قند بود. بيشتر تيمارها سبب افزايش ميزان شاخص هاي مورد بررسي شدند. بيشترين ميزان سبزينه در تيمار 0.1% اتيل متان سولفونات ديده شد و بيشترين مقدار كاروتنوئيد در تيمار 50 گري گاما و همچنين تيمار 0.1% اتيل متان سولفونات اندازه‌‌گيري شد كه اختلاف معني‌‌داري با يكديگر نشان ندادند. بيشينه فعاليت آنتي‌اكسيداني و قند در تيمار 0.1% اتيل متان سولفونات ثبت شد. بيشترين ميزان فنول و فلاونوئيد در تيمار 0.3% اتيل متان سولفونات ديده شد. به طور كلي، نتايج نشان داد كه استفاده از عوامل جهش زا مي تواند ويژگي هاي فيزيولوژيك و فيتوشيميايي P. macrostomum را تحت تأثير قرار دهد. با اين حال، عامل جهش زايي اتيل متان سولفونات به تنهايي موثرتر از ساير تيمارها بود.