عوامل موثر بر راه‌اندازي كسب و كارهاي مستقل در نواحي روستايي

تشويق و توسعه كارآفريني در نواحي روستايي و راه‌اندازي كسب­وكارهاي مستقل در گرو بسياري از عوامل و نهاده‌هاست كه يكي از مهم‏ترين آنها دسترسي به اعتبارات و سرمايه به‏شمار مي­رود. در اين راستا، تحقيق پيمايشي حاضر با هدف شناخت عوامل مؤثر بر راه‌اندازي كسب‏وكارهاي مستقل در بين دريافت­كنندگان اعتبارات خرد بانكي انجام شد. جامعه آماري تحقيق شامل 24980 نفر از دريافت‌كنندگان اعتبارات خرد (وام زير پانصد ميليون ريال) از شعبه­هاي روستايي بانك­هاي كشاورزي استان قم بود. با استفاده از رابطة كوكران ،تعداد نمونه‌ها 255 نفر تعيين شد. همچنين، انتخاب نمونه‏ها با بهره‏گيري از روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چندمرحله‌اي در سطح چهار بخش و هشت روستا صورت گرفت. ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺑﺮآورد ﻣﺪل لوجيت «احتمال راه‌اندازي كسب‏وكار مستقل» نشان داد كه تأثير متغيرهاي وضعيت تأهل، خوداشتغالي اعضاي خانوار، آورده شخصي زمين، آورده شخصي آب، شاخص منزلت اجتماعي، شاخص تعهد به بانك كشاورزي، روحيه و نگرش كارآفرينانه و شاخص مخاطره‌پذيري با اطمينان 99 درصد و متغيرهاي سابقه شغل قبلي، نوع وام دريافتي، ميزان نظارت بر استفاده از وام و آورده شخصي سرمايه با اطمينان 95 درصد مثبت و معني‌دار بوده، در حالي كه متغير مدت زمان انتظار براي دريافت وام داراي تأثير منفي و معني­دار با اطمينان 99 درصد است. بنابراين، توصيه مي‌شود كه قبل از پرداخت اعتبارات، از طريق مقياس‏هاي استاندارد، روحيه و نگرش كارآفرينانه، مخاطره‌پذيري، منزلت اجتماعي و تعهد به بانك متقاضيان اين‏گونه اعتبارات ارزيابي و سپس، نسبت به تخصيص اعتبار اقدام شود.