تحول تكنولوژي موشكي ايران و پيامدهاي منطقه اي آن

هدف اين مقاله بررسي واكن شها و پيامدهاي منطقه اي تحول و پيشرفت تكنولوژي موشكي ايران در منطقه خاورميانه است. ايران از جمله معدود كشورهايي است كه با تعدد همسايگان و قرارگيري در كي محيط استراتژ كي، كي واحد سياسي بين المللي ويژه با تهديدات متكثر به شمار م يرود؛ بنابراين، در راهبرد امنيتي خود با توجه به اتحادهاي سياسي و نظامي كشورهاي منطقه با غرب و تنش سياسي با برخي از كشورهاي غربي بر سياست بازدارندگي تا يكد كرده و همواره سعي در افزايش قدرت بازدارندگي منطقه اي از طريق توسعه و تحول در تكنولوژي موشكي خود داشته است. اين مقاله با طرح اين پرسش كه تحول و پيشرفت تكنولوژي موشكي ايران با چه پيامدهايي در سطح منطقه خاورميانه همراه بوده است؟ با بهر هگيري از روش توصيفي- تب ييني اين فرضيه را موردبررسي قرار م يدهد كه مهمترين پيامد هاي منطقه اي فعاليت هاي موشكي ايران به دو محور اسرا ييل و كشورهاي حوزه خليج فارس مرتبط بوده است. در حالي كه محور اسرا ييلي از طريق سامانه هاي موشكي و دفاع ضدموشكي ب هدنبال واكنش به قدرتي‌ابي موشكي ايران بوده، محور خلي جفارس از طريق اتحاد و ائتلاف نظامي و امنيتي با قدر تهاي فرامنطقه اي به ويژه آمر كيا و بهر هگيري از سپر دفاع موشكي اين كشور، درصدد پاسخ به روند فعاليت هاي موشكي ايران برآمده است. يافته هاي اين پژوهش نشان م يدهند كه هدف آمر كيا از گسترش روابط دفاع ي- امنيتي با اعراب حوزه خليج فارس و اسرا ييل و استقرار سامانه هاي دفاعي و ادغام اين سامانه ها با سامان ه دفاعي در تر يكه و اسرا ييل، محاصره كامل ايران و مهار توانمندي موشكي اين كشور است.