لايه‌هاي پنهان استعاره در دفتر شعر «إمراة بلا سواحل» اثر سعاد الصباح

The Hidden Layers of the Metaphor in The Book Of The Poem “Imraaton Bela Savahel”By Soad Ah-Sabah

در زيباسازي شعر، چيزي شگفت‌آورتر از آن نيست كه شاعر، با توجه به قوه خلاق و آفرينندگي خود، اين قابليت را داشته باشد كه معناي ديگري را در پسِ لايه‌هاي كلام نهفته سازد. به‌كارگيري لفظ در اين حالت به كلام براي درك معناي مقصود، معنايي عاريه­اي مي­دهد. اين كاربست، همان استعاره است؛ يكي از ويژگي‌هاي خاص ادبي در حوزه بلاغت كه سبب تمايز بعضي از آثار ادبي از يكديگر مي ­شود؛ آن چنانكه كاربرد اين سبك برجستة بياني در شعر سعاد الصباح، شاعر معاصر كويتي، نقش خيال‌انگيزتري به اشعار وي داده است. خاصه آنكه بدانيم، آنچه موجب شگفتي و غافلگيري خواننده مي­ شود؛ به‌ويژه در دفتر شعر«إمراة بلاسواحل»، معاني ديگري است كه در ماوراي كلام استعاري او نهفته است و خواننده با كشف معناي مقصود آن به لذت هنري مي ­رسد. مقاله حاضر با تكيه ‌بر شيوه توصيفي – تحليلي، به بررسي استعاره در اشعار سعاد الصباح مي ­پردازد و به اين سؤال اساسي پاسخ مي­دهد كه: مهم­ترين لايه­هاي پنهان و معاني نهفته در كلام استعاري شاعر چيست؟ چنين به نظر مي‌آيد كه شاعر در بخش‌هاي متعددي، از انواع مختلف استعاره بهره برده است تا هدف­هاي نهفته گوناگوني همچون بيان اهميت، تهكم ، شكوه ، بيان قدرت، حس‌آميزي و... را در پس كلام خود جاي دهد.

فاقد چكيده لاتين