بررسي اثر تعداد قواعد فازي بر كارايي مدل‌ فازي در شبيه‌سازي حركت آب در خاك

روش‌هاي فازي به منظور شبيه‌سازي جريان آب در خاك به دليل در نظر گرفتن عدم قطعيت و تغييرپذيري پارامترها، مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. حساسيت مدل فازي در پيدا كردن تعادل بين دقت مد نظر از مدل فازي و سرعت اجرا آن مي‌باشد كه اين امر وابسته به تعداد قواعد فازي است. هدف ما در اين پژوهش بررسي تاثير تعداد قواعد فازي بر ميزان دقت مدل است. به اين منظور مدل فازي براي پيش‌بيني حركت آب در خاك غيراشباع با در نظر گرفتن مجموعه‌هاي فازي با تكيه‌گاه‌هاي مختلف و در نتيجه تعداد قواعد متفاوت ارائه شد. قوانين مدل فازي با استفاده از مجموعه‌هاي آموزشي بزرگ حاصل از حل معادله ريچاردز به وسيله مدل عددي HYDRUS1D استخراج شد. نتايج نشان داد كه افزايش تعداد قواعد فازي در ابتدا باعث افزايش دقت مدل به ويژه در بخش جبهه رطوبتي خاك شد (مقدار NRMSE از 4.3 به 3.1 و مقدار خطاي حداكثر از 0.128 به 0.09 به ترتيب براي مدل فازي با 9 و 49 قانون، كاهش پيدا كرد)، اما با افزايش تعداد مجموعه‌هاي فازي ورودي و افزايش قواعد به 81 عدد، دقت مدل فازي كاهش پيدا كرد. علت كاهش كارايي مدل تداخل بيش از حد قواعد فازي است.