آسيب شناسي رابطه سواد رسانه اي واطلاعاتي نخبگان سياسي با امنيت داخلي جمهوري اسلامي ايران

پژوهش حاضر با هدف شناسايي آسيب هاي رابطه سواد رسانه اي و اطلاعاتي نخبگان سياسي با امنيت داخلي جمهوري اسلامي ايران در بازه زماني(1388-1398) در راستاي ارتقاي امنيت داخلي نظام مي باشد.روش تحقيق پيمايشي تحليلي و به لحاظ ماهيت در زمره تحقيقات آميخته (كميكيفي)مي باشد. روش جمع آوري داده هاي تحقيق، پرسشنامه محقق ساخته براساس مؤلفه ها و شاخص ها سواد رسانه اي و سواد اطلاعاتي مي باشد.روايي پرسشنامه مزبور از نوع روايي محتوايي(منطق صوري)و پايايي پرسشنامه با روش آلفاي كرونباخ مقدار 987% بدست آمد. جامعه آمار شامل مدير مسئولان روزنامه هاي كثيرالانتشار، مديران در سطح معاونين وزرا و اساتيد دانشكده هاي علوم سياسي مستقردر شهر تهران و حجم نمونه براساس فرمول كوكران 284 نفرتعيين شده است.يافته ها : در راستاي بررسي 81 رابطه مدل مفهومي، دربخش متغير سواد رسانه اي تعداد 5 رابطه و در متغير سواد اطلاعاتي تعداد 41 رابطه و در مجموع دو متغير سواد رسانه اي واطلاعاتي تعداد 46 رابطه از آسيب هاي رابطه سواد رسانه اي واطلاعاتي نخبگان سياسي با امنيت داخلي جمهوري اسلامي ايران مي باشند. نتيجه گيري : با عنايت به قابليت و مهارت هاي لازم در بهره برداري از فناوري هاي رسانه اي و اطلاعاتي و تاثيري كه سواد رسانه اي و اطلاعاتي نخبگان سياسي درارتقاي حوزه امنيت داخلي نظام دارد، دستگاه ها و نهاد هاي حاكميتي مي بايست نسبت به توانمند سازي نخبگان سياسي تدابير لازم را اتخاذ نمايند.