بهبود وضوح مكاني داده‌هاي رطوبت خاك ماهواره اي SMAP با روش تلفيق رادار-تابش‌سنج در آبخيز فيروزآباد اردبيل

امروزه دستيابي به برآوردهاي رﻃﻮﺑﺖ ﺧﺎك سطحي با استفاده از روشﻫﺎي سنجش از دور در ﻣﻨﻄﻘﻪاي ﮔﺴﺘﺮده‎ با صحت بالا و در ﻣﻘﻴﺎس زماني كمتر از سه روز امكان‌پذير شده‌است، اما اندازه پيكسل اين داده‌ها بزرگ مي‌باشد. پژوهش حاضر با هدف ريزمقياس‌سازي داده‌هاي رطوبت خاك ماهواره اسمپ و با استفاده از داده‌هاي رادار سنتينل1، با روش تلفيق رادارتابش‌سنج در آبخيز فيروزآباد استان اردبيل انجام شد. در اين روش با فرض ارتباط خطي بين رطوبت خاك از تابش‌سنج (مقدار تتا در پيكسل بزرگ) با پس‌پراكنش رادار (سيگمانات)، ابتدا تصوير رادار به اندازه‌ي پيكسل يك كيلومتر و نه كيلومتر (پيكسل بزرگ) تبديل شد. سپس در هر پيكسل بزرگ با برقراري ارتباط خطي بين گروه زماني رطوبت خاك و مقادير پس‌پراكنش رادار، ضرايب آلفا و بتا رگرسيوني محاسبه شد. در ادامه با استفاده از روش تلفيق رادارتابش‌سنج رطوبت خاك ريزمقياس با اندازه پيكسل يك كيلومتر تهيه‌ شد. مقدار ريشه‌ي ميانگين مربعات خطاي نااريب به‌دست‌آمده از اعتبارسنجي روش ريزمقياس‎سازي برابر 0/039 (سانتي‌متر مكعب بر سانتي‌متر مكعب) مي‌باشد و بيانگر صحت خوب داده‌هاي رطوبت خاك با اندازه پيكسل يك كيلومتر است. ﻣﻘدار ريشه ميانگين مربعات خطا نيز برابر 0/043 و ﻧﺰدﻳﻚ ﺑﻪ ﻣﻘﺪار ﻫﺪف مأموريت اسمپ (ريشه ميانگين مربعات خطا برابر 0/05) براي داده‌هاي يك كيلومتر است. با توجه به محدودبودن داده‌ي رطوبت خاك به نقاط اندازه‌گيري در برخي ايستگاه‌هاي هواشناسي و كشاورزي كشور و لزوم تهيه‌ي نقشه‌هاي پيوسته‌ي مكاني در مساحت‌هاي زياد، استفاده از داده‌هاي رايگان ماهواره اسمپ و بررسي ريزمقياس‎ سازي آن با داده‌هاي رادار سنتينل1 براي كاربرد در مقياس محلي و منطقه‌اي، مي‌تواند به‌عنوان ابزاري كارآمد و كم‌هزينه در بخش پژوهش و اجرا مورد نظر باشد.