مروري بر استحكام‌بخشي سنگ با استفاده از فناوري نانو

استحكام‌بخشي، ازجمله مهم‌ترين مراحل حفاظت از آثار تاريخي به‌ويژه سنگ و آثار سنگي ساختماني محسوب مي‌‌شود. اين واژه به معناي افزايش مقاومت دروني اثر در مقابل اضمحلال فعلي و مصون‌سازي در برابر مخاطرات آتي است و با استفاده از مواد و روش‌‌هاي گوناگوني انجام مي‌‌گيرد. مواد مختلفي كه به اين منظور توليد و استفاده مي‌‌شود شامل مواد آلي، معدني، كامپوزيت، مواد پايه‌‌ زيستي و نانو ذرات هستند كه هركدام براي ويژگي به خصوصي از اثر تجويز مي‌‌گردد. هدف از اين پژوهش، مروري بر كاربرد فناوري مواد نانو ساختار در استحكام‌‌بخشي آثار سنگي است كه در چند سال اخير پس از توليد درزمينه علم حفاظت، پيشرفت چشمگيري كرده و مشكلات مختلفي را درزمينه‌ي جلوگيري از نابودي آثار تاريخي حل نموده‌‌اند. اين تحقيق استحكام‌بخشي با نانو مواد را موردمطالعه قرار داده و نتايج حاصله را در مورد نحوه تأثير روش‌‌هاي اعمال و عمق نفوذ نانو مواد سنجيده تا بتوان از ميان اين روش‌‌ها استدلالي جامع در مورد استحكام‌‌بخشي با نانو ذرات كسب كرد.