هويت روايي ريكوري در رمان پاملا: خوانش اگزيستانسيال فمنيستي

بارزترين ويژگي رمان پاملا، اثر ساموئل ريچاردسون، سبك نامه نگارانه است. شخصيت اصلي داستان كه همان پاملا است، در طي رمان با نوشتن نامه هاي متعدد به اشخاص زيادي، هر بار روايت را يك‌تنه بر دوش مي كشد. اين ويژگي را مي توان طبق نظريه پل ريكور درباب درون‌گستري و برون‌گستري زمان روايي به‌خوبي تشريح كرد. تبيين اين رمان براساس نظريه مذكور، رابطه اگزيستانسياليسم، فمنيسم و ادبيات را در قالب برون‌گستري زمان در روايت نشان مي دهد و از سوي ديگر از طريق شخصيت پاملا، در قالب نامه نگاري و اشعار عاشقانه، به جنبه درون‌گسترانه زمان مي پردازد. درعين حال، ريكور يكي از روايت‌شناساني است كه اخلاق را نشئت‌گرفته از مفهوم انسجام روايي زندگي و مفهوم هويت روايي مي داند. هدف اين پژوهش تبيين نقش درون‌گستري و برون‌گستري زمان در روايت و نمود آن در انسجام هويت اخلاقي پاملا در حيث اگزيستانسيال فمنيستي است.