معرفي و تحليل متن نسخه خطي «ديوان مفلق تهراني» و ويژگيهاي سبكي آن

نسخه هاي خطّي شامل اطّلاعات تاريخي و سياسي، اجتماعي و ادبي براي پژوهشگران است. يكي از اين نسخه ها، ديوان اشعار ميرزا محمدعلي دنبلي، متخلّص به مُفلِق تهراني در عصر قاجاريه و دورۀ سبك بازگشت ادبي است كه تاكنون نويسنده و حتّي خود اثر معرّفي نشده است. «ديوان مفلق» 2400 بيت در قالب قصيده و قطعه و تركيب بند و غزل است. محتوايِ غالب ديوان، در بيان مدح شاهان و شاهزادگان قاجار و صاحب منصبان و در بيان هجو و هزل اميران و خوانين عصر ميباشد. شعر او به جهت زباني فصيح و رسا است. او در سرودن اشعار از ساختار و سبك دورۀ خراساني و عراقي تبعيّت ميكند. مهمترين سوالها در اين پژوهش اين است كه مفلق تهراني كيست؟ سبك و ويژگيهاي سبكي و موضوعات ديوان شعر او چيست؟ در ادامه با بررسي دقيقتر اين اثر، ارزش ادبي و تاريخي آن معرّفي خواهد شد. در اين مقاله نخست به شناخت مفلق طهراني و پس از آن به معرّفي نسخه هاي ديوان و شرح لازم بر آن و ارزيابي شعر وي ميپردازيم.