بهينه‌سازي كارآمدي فرآيند الكتروليز به منظور ارتقاي عملكردي راكتور بافل‌دار بي‌هوازي تصفيه فاضلاب از طريق كنترل مقدار pH

در پي نتايج اوليه حاصل از امكان‌سنجي به‌كارگيري فرآيند الكتروليز جهت افزايش كارآمدي راكتور بافل‌دار بي‌هوازي تصفيه فاضلاب، در اين تحقيق، فرآيند الكتروليز با هدف بهينه‌سازي و ارتقاي عملكردي اين راكتور، در مقياس آزمايشگاهي موردبررسي قرار گرفت. در اين راستا، عوامل مؤثر شامل جنس الكترودها (آهن، فولاد ضدزنگ، مس، آلومينيوم و برنج)، فاصله و سطح تماس الكترودها، مدت‌زمان الكتروليز، چگالي جريان الكتريكي، غلظت جامدات محلول و مقدار pH اوليه فاضلاب بررسي شدند. بر اساس نتايج حاصل، بهترين جنس الكترود ازنظر مدت‌زمان و انرژي الكتريكي لازم براي احياي يك واحد pH، آهن مي‌باشد. همچنين مشخص گرديد كه افزايش حجم كنترل فاضلاب تحت تأثير فرآيند الكتروليز، موجب افزايش كارآمدي سامانه مي‌شود كه اين امر بيانگر نياز به افزايش سطح تماس و فاصله الكترودها به‌منظور ارتقاي عملكردي سامانه است. يافته‌ها نشان دادند كه ميزان احياي pH فاضلاب در مدت‌زمان 1.5 ساعت، حدود 3.5 واحد مي‌باشد كه پاسخ‌گوي افت pH در راكتور هنگام وقوع شوك‌هاي ناشي از بار آلي است. همچنين محدوده بهينه براي چگالي جريان ازنظر ميزان احياي pH فاضلاب، mA/cm2 811 به دست آمد؛ بنابراين مي‌توان نتيجه‌گيري نمود كه به‌كارگيري فرآيند الكتروليز به‌منظور تنظيم مقدار pH تحت شرايط بهينه راهبري اين سامانه موجب ارتقاي كارآمدي راكتور و كاهش مصرف انرژي الكتريكي مي‌گردد.