طراحي مدل ارزيابي نوآوري اجتماعي در سطح سازمان

زمينه و هدف: نوآوري‌هاي اجتماعي راه‌حل‌هاي منحصربه‌فردي را براي نيازهاي اجتماعي برآورده نشده ارائه مي‌كنند و سياست‌گذاران براي توسعه اين‌گونه نوآوري‌ها نيازمند سنجش و ارزشيابي آن‌ها هستند. هدف اين پژوهش، ارائه مدل ارزيابي نوآوري‌هاي اجتماعي در سطح سازمان است. روش‌شناسي: پژوهش حاضر از نظر هدف، كاربردي است و در آن از استراتژي پژوهش تركيبي (كيفي ـ كمي) استفاده شد. در بخش اول از روش پژوهش كيفي فراتركيب به بررسي پژوهش‌هاي بين سال‌هاي 2000 تا 2019 و در بخش دوم با نظر خواهي از 12 نفر از خبرگان حوزه نوآوري اجتماعي با استفاده از ارزيابي ضريب نسبي و شاخص روايي محتوا به تبيين مدل پرداخته شد. يافته‌ها: با انتخاب و بررسي عميق 75 پژوهش، چارچوب اوليه ارائه شد. سپس به‌منظور ارائه مدل ارزيابي نوآوري اجتماعي از طريق مصاحبه نيمه ساختاريافته با خبرگان به متناسب‌سازي و بازبيني چارچوب پرداخته شد. مدل نهايي در چهار مقوله زمينه، درون داد، فرايند و برون داد به همراه 16 مفهوم و 56 كد ارائه شد. نتيجه‌گيري: محققان مي‌توانند با استفاده از مدل حاضر، الگويي براي تخمين ارزش برون‌دادهاي نوآوري اجتماعي بر اساس زمينه، درون‌داد و فرايندهاي شكل‌گيري داشته باشند. همچنين ايـن مـدل مـي‌توانـد بـه مـديران سازمان‌ها در ارتقاي سطح نوآوري اجتماعي و رفع چالش‌هاي اجتماعي كمك نمايد.