ارزيابي محدوده آسايش حرارتي در اثر تهويه طبيعي در ساختمان‌هاي اداري بوشهر

تأمين آسايش حرارتي از مهم‌ترين اهداف طراحي ساختمان‌هاست كه مقادير عمده مصرف انرژي را شامل مي‌شود. در ساختمان‌هاي اداري آسايش حرارتي بر كيفيت محيط و كارايي كاركنان تأثير بسزايي دارد. با توجه به تفاوت محدوده آسايش در ساختمان‌هاي تهويه مطبوع و تهويه طبيعي و نبود استانداردهاي مناسب در اين زمينه در ايران، ضرورت انجام پژوهش خاصه در ساختمان‌هاي برخوردار از تهويه طبيعي مشخص مي‌شود. مقاله حاضر با هدف تعيين محدوده آسايش حرارتي در ساختمان‌هاي اداري تهويه طبيعي در بوشهر به‌صورت تجربي انجام‌شده است. با انجام مطالعات ميداني، عوامل محيطي (دما، رطوبت، سرعت باد) در بازه زماني مناسب جهت كاربرد تهويه طبيعي، اندازه‌گيري شده و تعداد 180 پرسشنامه توسط كاربران و مراجعه‌كنندگان فضا پاسخ‌داده‌شده است. نتايج پژوهش نشان مي‌دهد دماي بالاي آسايش در اين فضاها 28.6 درجه سانتي‌گراد و بالاتر از ميزان پيش‌بيني‌شده طبق معادلات است. اين مسئله لزوم انجام پژوهش‌هاي گسترده جهت تعيين محدوده دقيق را نشان مي‌دهد.