از زيست گلخانه‌اي تا بازگشت به عادتواره؛( تجربه ي زيسته ي دانش‌آموختگان دختر مدارس‌‌اسلامي غيرانتفاعي شهر تهران)

هدف اصلي اين پژوهش مطالعۀ تجربۀ زيسته تحصيل دختران در مدارس اسلامي غيرانتفاعي دخترانه است. چارچوب مفهومي پژوهش بر اساس مفصل‌بندي مفاهيمي مانند عادتواره بورديو، مصرف نمايشي وبلن و همچنين، به‌هم‌ريختگي معنايي شوتس و بازانديشي گيدنز است. اين پژوهش به روش تحقيق كيفي و با رويكردي پديدارشناسانه انجام شده و ابزار تحليل يافته‌ها تحليل مضموني است. بر پايۀ روايتهاي افراد مورد گفتگو، چهار مضمون اصلي در تجربۀ آنها عبارت است از: تداوم زيست مرفهانه ذيل برند مدرسه اسلامي در اشاره به مدرسه اسلامي به مثابه بستري براي شكل‌گيري الگوهاي مصرفيِ زيست طبقه مرفه، بازتوليد احساس اقليت‌بودگي و شكل‌گيري خرده گفتمان مقاومت در واكنش به نگرش منفي به قشر مذهبي، دينداري آسايش‌طلبانه و فضايي از آنِ خود در ارتباط با فراهم‌ساختن ساختارِ انحصاري و فضايي امن براي دينداري و در نهايت، از زيست گلخانه‌اي تا مواجهه با ديگري و تجربۀ بازانديشانه. اين مطالعه نشان مي‌دهد هرچند دانش‌آموختگان اين مدارس در رويارويي با تكثر و تنوع بيرون از اين مدارس پس از فارغ‌التحصيلي، ذيل بهم‌ريختگيِ معنايي تجربه‌شده در شرايط بازانديشي قرار مي‌گيرند، اما در نهايت، عادتواره‌هاي مرفهانه چارچوب كنشي و تفسيري ايشان را تعريف مي‌كند.