رهاوردهاي نظريه توالد ذاتي شهيد صدر

نظريۀ توالد ذاتي شهيد سيدمحمدباقر صدر، نظريه‎اي بديع در معرفت‎شناسي است كه مدعي است قضاياي يقيني، تنها بديهيات و قضاياي برآمده از آنان با قياس برهاني نيستند، بلكه «نتيجۀ حاصل از دليل استقرايي» نيز بر اساس حساب احتمالات طي دو مرحلۀ توالد موضوعي و توالد ذاتي، مورد يقين واقع مي‌شود. ازآنجاكه شهيد صدر معتقد است بيشتر معارف بشري از همين طريق حاصل مي‎آيند، اين روش معرفتي را در حوزه‎هاي مختلف علمي به كار گرفته و توانسته است گره‎هايي را باز و حتي سؤالات بي‎جوابي را با پاسخي مدلّل روبه‎رو سازد. آنچه از رهاوردهاي اين نظريه در اين مقاله مورد توجه قرار گرفته، مربوط به سه حوزۀ منطق، فلسفه و كلام است. انحصار بديهيات در «اوليات» و «فطريات» در علم منطق، اثبات «واقعيت خارجي»، «علم به خارج» و «رابطۀ علّي و معلولي» در فلسفه و اثبات «وجود صانع حكيم» و «نبوت پيامبر اسلام » در كلام از رهاوردهاي نظريۀ توالد ذاتي است كه در اين مقاله بررسي، نقد و ارزيابي شده است.