تحليل ملاحظات گسترش مناسبات راهبردي ايران و چين

فاقد عنوان لاتين

كشورهاي جهان در راستاي گسترش تعاملات توسعه‌اي، در پي گسترش روابط با قدرت­هاي جهاني بوده كه داراي نقش قابل توجهي در ابعاد مختلف جهاني هستند تا از اين طريق بتوانند در دستيابي به سياست­هاي خود پتانسيل بيشتري داشته باشند. كشور ايران نيز پس از انقلاب اسلامي به صورت ويژه در پي گسترش روابط خود با كشورهايي مانند چين بوده كه در طي سال­هاي اخير توانسته­ اند نقش قابل توجهي در شبكۀ روابط جهاني داشته باشند. گسترش اين روابط نيازمند ملاحظاتي بوده كه در تعيين اولويت­ها مي ­تواند تأثيرگذار باشد. هدف اين پژوهش تحليل ملاحظات گسترش مناسبات راهبردي ايران و چين است كه در نهايت اولويت­ها در اين زمينه را روشن مي­كند. روش پژوهش توصيفي- تحليلي و با روش تحليل محتواي كيفي است. برپايۀ نتايج اين پژوهش، 20 ملاحظه در گسترش روابط ايران و چين ارائه مي‌شود. اولويت­ها در زمينۀ گسترش روابط مبتني بر نتايج پژوهش است.

فاقد چكيده لاتين