جايگاه اصل حسن‌نيت در تفسير اصل 139 قانون اساسي با تاكيد بر رويه قضايي

تشريفات اصل 139 قانون اساسي در مورد ارجاع دعاوي اموال عمومي و دولتي به داوري با نيت و هدف پاسداري از منافع و مصالح عمومي مقرر شده است؛ اما در عمل و نيز تغيير شرايط حاكم بر سرمايه‌‌گذاري و دگرگوني اقتصادي به مرور فهميده شد كه اين تشريفات همچون كفش تنگي بر پاي لنگان اقتصاد و سرمايه‌گذاري و نظم در داوري به ويژه داوري بين‌المللي است؛ از همين‌رو، در غياب نظر تفسيري شوراي نگهبان، دكترين و رويه قضايي، تلاش گسترده‌اي جهت همسويي اصل 139 ق.ا با نيازها و ضرورت‌هاي عملي داشته‌اند. يكي از اين مساله‌هاي قابل طرح اين است كه «اصل حسن نيت» در تفسير ارجاع اموال‌عمومي و دولتي به داوري، چه جايگاه و آثاري دارد؟ و اينكه، آيا اصل حسن‌نيت مي‌تواند به صورت ديالكتيكي، تعادلي ميان لزوم رعايت تشريفات اصل 139 و پايبندي دولت به تعهدات بين‌المللي و داخلي در زمينه موافقت‌نامه‌هاي داوري ايجاد نمايد؟

no abstract