بررسي و تحليل عددي اثر اندازه، فاصله، موقعيت و تركيب نانوساختارهاي پلاسموني بر روي جذب سلول‏هاي خورشيدي پروسكايت

يكي از ويژگي هاي اصلي سلول خورشيدي پروسكايت، قابليت جذب بالا در ناحيه مرئي است. با اين حال مي‏توان به جذب پايين آن‏ها در ناحيه فروسرخ كه قسمت بزرگي از طيف خورشيدي در اين ناحيه است و همچنين سمي بودن تركيبات پروسكايت اشاره كرد. براي غلبه بر اين مشكل نانوذرات فلزي معرفي شده‏اند. در اين مقاله با قرار دادن نانوذرات در لايه جاذب پروسكايت به بررسي اثر اندازه، فاصله، موقعيت و تركيب نانوساختارهاي پلاسموني بر روي جذب نور، جريان نوري، چگالي جريان اتصال كوتاه و بيشينه نرخ توليد در سلول خورشيدي پروسكايت پرداخته شده است. نتايج نشان مي دهد كه با استفاده از نانوذرات نقره با شعاع nm50 و فاصله nm20، خصوصيات نوري ذكرشده نسبت به حالت مرجع كه بدون حضور نانوذرات است، 1.33 برابر افزايش مي يابد. همچنين ضخامت‏هاي مختلف لايه جاذب كه رابطه مستقيمي با ميزان سمي بودن آن دارد نيز مورد بررسي قرار داده مي شود.