نقش خودسازي در تحقق صلح عادلانه با تأكيد بر بيانيه گام دوم انقلاب

هدف پژوهش حاضر تبيين رابطه خود‌سازي و صلح عادلانه با روش تحليلي توصيفي بود. يافته‌ها نشان داد حل اختلافات و منازعات در جوامع بشري و تحقق صلح عادلانه در گرو خودسازي انسان در لايه‌ها و سطوح مختلف فردي، اجتماعي و به ويژه در سطح كارگزاران و دولت‌مردان تحقق خواهد يافت. خودسازي به عنوان مهمترين گام و مقدم بر جامعه‌پردازي و تمدن‌سازي است، خودسازي در دو عرصه‌‌ي توجه به فطرت پاك انساني و پا نهادن بر غرائز و تمايلات نفساني مي‌تواند به عينيت بخشي صلح جهاني كمك نموده و به عنوان يك نيروي كنترل دروني، مي‌تواند دو كارويژه مهم داشته باشد كه يكي معطوف به برجسته‌سازي فضايل انساني مانند عدالت‌جويي و اخلاق‌گرايي است. كارويژه ديگر خودسازي ناظر به كنترل غرايز در راستاي جلوگيري از طغيان، سلطه‌گري و ظلم به ديگران است. بدون ترديد اين دو كارويژه پس از اصلاح انسان، موجب آرامش و صلح در جامعه مي‌گردد، زيرا خودسازي فردي سبب پاكسازي روح و تسكين دهنده و آرام بخشي خواهد شد، در نتيجه همه كساني كه در جامعه هستند احساس آرامش و صلح عادلانه مي‌نمايند.