مطالعات كاني‌شناسي، دگرساني، ميان بارهاي سيال و ايزوتوپ‌هاي پايدار ذخيره مس شريف‌آباد بردسكن، شمال‌خاور ايران

كاني سازي مس شريف آباد در شمال باختر بردسكن و در بخش جنوبي زون سبزوار واقع شده است. كاني سازي به صورت رگه اي در واحد پيروكسن آندزيت، توف، ماسه سنگ و كنگلومراي ائوسن فوقاني تشكيل شده است؛ كه متحمل دو نوع دگرساني در ابعاد محلي (سريستي-كربناتي و سيليسي) و ناحيه اي (پروپيليتيك) گرديده است. بافت ماده معدني به صورت رگه و رگچه، پراكنده، پركننده فضاي خالي و جانشيني مي باشد و كاني سازي شامل كانه هاي اوليه كالكوسيت، پيريت، كالكوپيريت و ثانويه مالاكيت، آزوريت و كووليت است كه با كلسيت و كوارتز همراهي مي شود. مطالعات ميان بارهاي سيال بر روي كاني كلسيت مربوط به مرحله كاني سازي، دماي همگن شدگي را 200 تا 437 (ميانگين 318) درجه سانتي گراد و شوري سيال را در دامنه 0/1 تا 9/2 (ميانگين 5/9) درصد وزني معادل نمك طعام نشان مي دهد. نمودار دماي همگن شدگي در برابر شوري، حاكي از اختلاط سيال كانه ساز داراي دماي بالا و شوري پايين با سيالي با دماي پايين و شوري بالا مي باشد. مقادير ايزوتوپ كربن حاصل از كلسيت در دامنه 4/3- تا 24/5- در هزار قرار گرفته است كه منشأ كربن ماگمايي و ارگانيكي را نشان مي دهد؛ همچنين مقادير ايزوتوپي اكسيژن حاصل از آناليز كلسيت در دامنه 9/5+ تا 13/6+ در هزار واقع شده است كه تركيبي از آب هاي سطحي و حوضه اي را نشان مي دهد. نتايج آناليز ايزوتوپي گوگرد δ34S در دامنه 23- تا 24/3- در هزار واقع شده است؛ كه حاكي از منشأ رسوبات دريايي براي گوگرد است. با توجه به مطالعات انجام گرفته بر مبناي سنگ شناسي، دگرساني، ساخت و بافت، كاني شناسي، ميان بارهاي سيال و ايزوتوپ هاي پايدار، مي توان كاني سازي شريف آباد بردسكن را مشابه با ذخاير مس نوع مانتو شيلي در نظر گرفت.