پالايش فضاي مجازي در پرتو اسناد حقوق بشري

پالايش فضاي مجازي در حمايت از برخي حقوق و آزادي‌هاي بشري، با مداخلاتي براي حق آزادي بيان و اطلاعات و نيز برخي جنبه‌هاي حريم خصوصي همراه است و عدم رعايت اصول و ضوابطي در اعمال آن، حتي ممكن است به نقض اين حقوق منجر شود. با تأمل در اسناد منطقه‌اي و بين‌المللي، مي‌توان ضوابطي براي اعمال پالايش با هدف دستيابي به الگويي منطبق با موازين حقوق بشر استخراج نمود كه كاربست آن‌ها مي‌تواند بين محدوديت‌هاي ناشي از پالايش از يك‌سو و حقوق بنيادين در يك جامعه مردم‌سالار از سوي ديگر، تعادل برقرار نمايد.اين مقاله با شيوه تحليلي ـ توصيفي به اين نتيجه مي‌رسد كه رعايت اصول چهارگانه ملهم از اسناد حقوق بشري در اعمال پالايش، شامل اصل قانوني بودن، اصل هدف مشروع، اصل ضرورت و اصل تناسب، ضمن افزايش كارآمدي پالايش و كاهش زمينه توسل به اقدامات ضد پالايش توسط كاربران، مي‌تواند از مداخلات بي‌رويه و غير ضروري دولت‌ها در حقوق و آزادي‌هاي اساسي شهروندان جلوگيري نمايد.