تحليل مفهوم آزادي در همسويي با شريعت از ديدگاه ثقة‌الاسلام تبريزي

در عصر قاجار براي اولين‌بار تعابير و كلماتي وارد ادبيات سياسي و اجتماعي ايران شد كه از يك سو نشانۀ آشنايي ما با غرب بود و از سوي ديگر موجب تحول در تعابير و مفاهيم گذشته شد. كاربرد اين تعابير و تركيبات از سوي روشنفكران و روحانيان مؤثر در مشروطه بيشتر نمايان بود. مهم‌ترين واژه و تعبير اين دوره «آزادي» بود. كه در نوشته‌ها و روزنامه‌هاي آن دوره از سوي روشنفكران و انديشمندان به جامعه انتقال يافت. روحانيان مذهبي نيز از اين مفاهيم جديد در انديشه‌هاي خود استفاده كردند. با مطالعۀ آثار و كتاب‌هاي ثقة‌الاسلام تبريزي دربارۀ اصول اعتقادي، انديشه‌هاي جديد و افكار مدرن ايشان، مفهوم آزادي بررسي شده است. اين مفهوم در باور ايشان نه‌تنها در تضاد با پايه‌هاي اساسي شريعت و اصول مذهبي نيست، بلكه همسو با آن و مورد تأييد اصول دين نيز است. روش‌شناسي اين پژوهش تحليلي - توصيفي است.

no abstract