بررسي رابطه بين فرهنگ ‌فقر و ارتكاب جرم در مناطق حاشيه‌نشين

فاقد عنوان لاتين

زمينه و هدف: فقر و به‌تبع آن حاشيه‌نشيني، از مهم‌ترين پديده‌هاي آسيب‌زاي اجتماعي و اقتصادي هستند كه پژوهش‌هاي زيادي از ابعاد مختلف به تبيين رابطۀ بين فقر و حاشيه‌نشيني با جرم پرداخته‌اند. هدف از مقالۀ حاضر، بررسي رابطۀ بين فرهنگ فقر و جرم در مناطق حاشيه‌نشين ملارد است. روش: مقاله حاضر يك پژوهش كاربردي با رويكرد كمّي است كه اطلاعات آن با استفاده از ابراز پرسشنامه و به روش پيمايشيِ مقطعي، جمع‌آوري و تحليل شده است. جامعۀ آماري شامل متهماني است كه طي يك ماه به كلانتري‌هاي مستقر در شهر ملارد مراجعه كرده و داراي سابقۀ حداقل يك‌مرتبه ارتكاب جرم و حداقل 2 ماه سكونت در مناطق حاشيه‌نشين شهر ملارد را داشته‌اند. روش نمونه‌گيري نيز به‌صورت تصادفي ساده بوده است. داده‌هاي به دست آمده با استفاده از نرم‌افزار آماري SPSS و آزمون‌هاي آماري مناسب مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته است. يافته‌ها: يافته‌هاي پژوهش حاضر نشان داد كه شاخص فرهنگ فقر با جرم سرقت، تخريب اموال، مصرف مواد مخدر، نزاع و درگيري، آدم‌ربايي و جرائم منافي عفت رابطۀ معنادار منفي داشته و شدت اين رابطه به ترتيب براي سرقت 0/181-، تخريب اموال 0/221-، مصرف مواد مخدر 0/174-، نزاع و درگيري 0/205-، آدم‌ربايي 0/186 و جرائم منافي عفت برابر با 0/122- بود. نتيجه‌گيري: ميزان ارتكاب جرائم مورد بررسي در افراد واجد فرهنگ فقر نسبت به افراد فاقد اين فرهنگ، بيش‌تر است و ارتكاب جرم از سوي افراد داراي فرهنگ فقر، حتماً نشان‌دهندۀ فقر آن‌ها نيست، بلكه اين نگرش، در افراد حاشيه‌نشين محسوس‌تر است. لذا ضرورت دارد، نهادهاي دولتي به‌ويژه شهرداري‌ها و نيروي انتظامي، آموزش‌هاي همگاني در خصوص تحول نگرش فرهنگ فقر و توانمندسـازي افراد حاشيه‌نشين‌ اقدام كنند.

فاقد چكيده لاتين