بررسي تطبيقي روايات منابع فريقين در پنج قرن نخست هجري دربارۀ «إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ»

رواياتي در منابع فريقين دربارۀ آيۀ هفتم سورۀ رعد آمده كه ازنظر تعداد و تفاوت ديدگاه‌هاي دو فرقه، قابل‌توجه است و پژوهشي تطبيقي دربارۀ آنها صورت نگرفته است. ازاين‌رو، در اين پژوهش با شيوۀ توصيفي-تحليلي، به بررسي تطبيقي مصداق‌هاي يادشده در روايات منابع فريقين در پنج قرن نخست هجري پرداخته شده است. در اين ميان، تنها رواياتي كه حضرت علي(ع) را هادي پس از پيامبر(ص) و سپس ديگر امامان عليهم‌السلام را يكي پس از ديگري به‌عنوان هادي بعد از وي معرفي مي‌نمايند، با معيارهايي چون سياق و ظاهر آيه، معناي مفردات و جامعيت فرازماني قرآن سازگار هستند؛ گرچه  آن دسته از روايات اهل‌سنت كه تنها پيامبر(ص) را هادي مي‌داند، در مطابقت با عصر آن حضرت درست است و نيز آن دسته از روايات كه فقط به بيان هادي بودن حضرت علي(ع) پرداخته، در مطابقت با زمان حيات آن حضرت بعد از پيامبر(ص) صحيح مي‌باشد.