اثربخشي درمان حساسيت‌زدايي با حركت چشم و پردازش مجدد بر اضطراب سخنراني و خودكارآمدي تحصيلي دانشجويان داراي اضطراب اجتماعي

هدف اين پژوهش تعيين ميزان اثربخشي درمان حساسيت‌زدايي با حركت چشم و پردازش مجدد بر خودكارآمدي تحصيلي و اضطراب سخنراني دانشجويان داراي اضطراب اجتماعي است. روش پژوهش از نوع آزمايشي با طرح پيش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه گواه بود. نمونه تحقيق 30 دانشجوي داراي اضطراب اجتماعي بودند كه از بين دانشجويان دانشگاه خليج‌فارس به شيوه نمونه‌گيري تصادفي ساده انتخاب و در دو گروه آزمايشي ‌و گواه‌ جاي گرفتند. قبل و بعد از اجراي درمان، پرسشنامه‌هاي اضطراب سخنراني، خودكارآمدي تحصيلي و اضطراب اجتماعي بر روي دو گروه اجرا شد. نتايج تحليل كوواريانس چند متغيره نشان داد كه بين ميانگين نمرات پس‌آزمون تعديل‌شده گروه آزمايش و كنترل تفاوت معناداري وجود دارد (0.001 P)، به‌نحوي‌كه آموزش حساسيت‌زدايي با حركت چشم و پردازش مجدد باعث كاهش اضطراب سخنراني، اضطراب اجتماعي و بهبود خودكارآمدي تحصيلي شده است؛ بنابراين نتيجه مي‌گيريم درمان حساسيت‌زدايي با حركت چشم و پردازش مجدد در بهبود خودكارآمدي تحصيلي و اضطراب سخنراني و علائم اضطراب اجتماعي دانشجويان داراي اختلال اضطراب اجتماعي اثربخش است.