الگوي طراحي شبكه ي آ برساني شهري براي تأمين پايدار آب در برابر تهديدات با رويكرد محله محوري

از آنجا كه شبكه توزيع آب به‌عنوان آخرين حلقه از چرخه آب‌رساني شهري ارتباط مستقيمي با مشتركان دارد، از اين‌رو پس از وقوع بحران تغييرات ايجادشده در كميت و كيفيت آب شرب ممكن است پيامدهاي ناخوشايندي به دنبال داشته باشد. يكي از مهمترين اقدامات مورد نياز براي كاهش پيامدهاي منفي ناشي از وقوع تهديدهاي انسان‌ساخت يا رخدادهاي طبيعي و حوادث ذاتي در شبكه‌هاي آب‌رساني شهري، داشتن طرحي متناسب با اصول و مباني پدافند غيرعامل است. پژوهش حاضر براي ارائه الگوي طراحي شبكه آب شهري انجام‌ شده تا پايداري لازم را در برابر بحران‌هاي احتمالي ايجاد كند. در همين راستا ابتدا 4 مدل (سريالي، شاخه‌اي، حلقوي و مركب) موجود براي طراحي شبكه آب تشريح شده و با شناخت 11 مدل شهرسازي و تطبيق آنها با مدل‌هاي شبكه آب در نهايت 6 مدل (شعاعي، حلقوي، تارعنكبوتي، شطرنجي، اقماري و كهكشاني) براي طراحي شبكه آب مطلوب ارزيابي شدند. با درنظرگرفتن 7 اصل پدافند غيرعامل (كوچك‌سازي، شبكه‌سازي، مستحكم‌سازي، ذخيره‌سازي، موازي‌سازي، پراكنده‌سازي و جايگزين‌سازي) مدل‌هاي شهري منتخب براي طراحي شبكه آب حول 4 محور اصلي (كاهش احتمال وقوع تهديدها، كاهش آسيب‌پذيري، سرعت بازگرداني به شرايط عادي و مديريت آسان‌تر در شرايط اضطراري) كه مجموعاً 168 حالت مختلف را شامل مي‌شوند، ارزيابي شدند. با توجه به نتايج حاصل‌شده، چارچوب نظري الگو تدوين و 6 محور اصلي آن تعيين شد. در ادامه با شناسايي 34 مشخصه براي الگوي پيشنهادي 14 مورد از نوآوري‌هاي الگو معرفي شدند و در نهايت با ترسيم سيماي عمومي مورد نظر الگوي طراحي شبكه آب‌رساني شهري براي تأمين پايدار آب در برابر تهديدها با رويكرد محله‌محوري ارائه گرديد.