مدل متقارن تعامل اطلاعاتي: باز تعريفي از جايگاه فناوري در تعامل اطلاعاتي

هدف: بازبيني و بازتعريف فرايند تعامل با اطلاعات با رويكرد جامع‌نگر روش‌: داده‌هاي اين پژوهش كيفي به روش مصاحبه نيمه‌ساختار‌يافته با 18 نفر گردآوري و تحليل مضمون شد. يافته‌ها: شبكه تشكيل‌دهنده تعاملات اطلاعاتي شامل 5 مضمون فراگير است كه از 23 مضمون سازمان‌دهنده استخراج كرديم. در اين شبكه، با كمك مضمون تقارن، چهار مضمون ديگر شامل آغاز، جهت‌گيري، شبكه‌سازي و تثبيت تفسير مي‌شوند. تقارن به مفهوم نگاه نسبتا متوازن به جايگاه و اثرگذاري توأم انسان و غيرانسان در تعامل اطلاعاتي است. تقارن مانع سيطره مطلق يكي از اين دو بر تعامل اطلاعاتي مي‌شود. در مدل متقارن تعاملات اطلاعاتي سه لايه بافتاري شامل بافت دروني-شناختي، بافت بيروني-محيطي و بافت فناوري-ابزار، تأثير تعيين‌كننده دارند. نتيجه‌گيري: نگاه جديد به تعامل با اطلاعات آن را از محدوده تفسير از منظر كاربر انساني فراتر مي‌برد و در كنار عوامل غيرانساني مي‌بيند. در اين رويكرد عوامل غيرانساني را در نقش زيرساخت و بافت فناوري-ابزار، همپاي عوامل انساني، بافت بيروني و دروني داراي اثرات مشخص مي‌داند.