پيش‌بيني اهمال‌كاري تحصيلي بر پايه‌ پنج عامل بزرگ شخصيت و خود‌ناتوان‌سازي

هدف از پژوهش حاضر پيش بيني اهمال‌كاري تحصيلي بر اساس پنج عامل بزرگ شخصيت و خودناتوان‌سازي و مؤلفه‌هاي آن‌ها بود. روش پژوهش نيز از نوع هم‌بستگي بود. جامعۀ آماري پژوهش شامل تمام دانشجويان دختر دانشگاه قم در همۀ رشته‌ها در سال تحصيلي 1397 -1398 بودند كه تعداد 351 نمونه به روش نمونه‌گيري طبقه‌اي متناسب با حجم دانشكده و بر اساس جدول مورگان انتخاب شدند. در اين پژوهش از پرسش نامه هاي اهمال كاري تحصيلي، ويژگي‌هاي شخصيت نئو، و خودناتوان‌سازي استفاده شد. داده هاي به دست آمده با استفاده از نرم افزار اس.پي.اس.اس. در دو سطح توصيفي (ميانگين، انحراف معيار و واريانس) و استنباطي (ضريب هم بستگي و تحليل رگرسيون) تحليل شدند. يافته‌هاي پژوهش نشان داد اهمال كاري تحصيلي با خودناتوان سازي و روان‌رنجورخويي و برون‌گرايي، رابطۀ مستقيم و معنادار دارد. همچنين اهمال كاري تحصيلي با وظيفه‌شناسي رابطۀ معكوس و معنادار دارد. به‌علاوه اهمال كاري تحصيلي با توافق‌پذيري و تجربه‌پذيري رابطۀ معكوس و غير معنادار دارد. همچنين يافته‌ها حاكي از آن بود كه خلق منفي، تلاش، عذرتراشي، روان‌رنجورخويي، برون‌گرايي و وظيفه‌شناسي مي‌توانند اهمال‌كاري تحصيلي را پيش‌بيني كنند. درمجموع، مي توان نتيجه گرفت كه خودناتوان‌سازي و ويژگي هاي شخصيتي مي توانند اهمال‌كاري تحصيلي را پيش بيني كنند.