طبقه‌بندي شايستگي مراتع جهت چراي گوسفند در مراتع منطقه نيمه استپي ترناس

فاقد عنوان لاتين

شايستگي مرتع يكي از مهم­ترين موارد موجود در امر آناليز و ارزيابي آن به شمار مي­رود و شناخت عوامل مؤثر بر آن از اهميت شاياني برخوردار است. از آنجايي كه به طور تقريبي همه اجزاي اكوسيستم مرتعي روي شايستگي مرتع تأثير مي­گذارند و بررسي همه اين عوامل امكان­پذير نيست، بنابراين دو عامل فيزيكي و پوشش ­گياهي در تعيين شايستگي مورد استفاده قرار گرفتند كه به صورت سه زيرمدل توليد علوفه، منابع آب و حساسيت به فرسايش ارايه شدند. خصوصيات مراتع ييلاقي از نظر خاك، پوشش ­گياهي، كميت و كيفيت منابع آب موجب شده است تا اين مراتع همواره مورد بهره­برداري مفرط واقع شوند. اين پژوهش در مراتع ترناس شهرستان اقليد در استان فارس با هدف طبقه­بندي شايستگي مراتع منطقه با استفاده از روش (1991) FAO و سامانه اطلاعات جغرافيايي GIS انجام شد. نتايج پژوهش نشان داد كه از ميان دو عامل فيزيكي و پوشش ­گياهي عوامل فيزيكي از جمله شيب، ارتفاع تيپ­هاي مرتعي و پراكنش منابع آب و نوع نزولات بيش از پوشش­گياهي در كاهش شايستگي مراتع مؤثر است. همچنين فراواني گياهان غيرخوشخوراك، عدم وجود منابع دايمي آب مهم­ترين عامل كاهش شايستگي مراتع ترناس مي­باشد. به طوري كه 6/39 درصد (7520/1436 هكتار) از مراتع ترناس از شايستگيS1 و 2/24 درصد (2261/874 هكتار) از شايستگي S2 و 5/23 درصد (0556/849 هكتار) از شايستگيS3 و 7/12 درصد (4202/459 هكتار) را مراتع غيرشايسته تشكيل مي­دهند.

فاقد چكيده لاتين