سرمايه هاي تحولي دروني و بيروني و بهزيستي تحصيلي: نقش واسطه اي پايستگي تحصيلي

هدف اين پژوهش تعيين رابطه بين سرمايه‌هاي تحولي و بهزيستي تحصيلي با نقش واسطه‌اي پايستگي تحصيلي بود. جامعه آماري آن شامل همه دانش‌آموزان سال آخر دوره متوسطه شهرستان اهواز بود كه در سال تحصيلي 98- 1397 داوطلب ورود به دانشگاه بودند. تعداد 353 نفر با روش نمونه‌برداري تصادفي خوشه‌اي چندمرحله‌اي انتخاب شدند و به پروفايل سرمايه‌هاي تحولي (موسسه پژوهشي مينه‌سوتا، 2005)، مقياس پايستگي تحصيلي (مارتين و مارش، 2008) و مقياس بهزيستي تحصيلي (تومينن‌ـ سويني، سالميلا‌ـ آرو و نيميويرتا، 2012)، پاسخ دادند. داده‌ها با روش مدل‌يابي معادلات ساختاري تحليل شد. نتايج نشان داد بين سرمايه‌هاي تحولي دروني و بيروني با پايستگي تحصيلي، رابطه مستقيم معنادار وجود دارد. همچنين پايستگي تحصيلي، رابطه سرمايه‌هاي تحولي دروني و بيروني با بهزيستي تحصيلي را به‌صورت نسبي واسطه‌گري مي‌كند. درنتيجه مي‌‌توان با افزايش سرمايه‌هاي تحولي، ميزان پايستگي و به‌واسطه آن، بهزيستي تحصيلي دانش‌آموزان را بهبود بخشيد.