تنوع ساختاري توده‌هاي آميخته راش شرقي در فاز زادآوري و تخريب در جنگل‌هاي دارابكلا، مازندران

فاقد عنوان لاتين

ساختار جنگل يكي از مهم­ترين اجزاي كليدي در تشريح اكوسيستم ­هاي جنگلي و تنوع زيستي آن به ­شمار مي ­رود. به­ منظور مديريت صحيح اكوسيستم­ هاي جنگلي، به شاخص­ هايي نياز است كه بتوان بيشترين اطلاعات را در رابطه با وضعيت فعلي ساختار جنگل و پايش تغييرات آن با صرف كمترين هزينه و زمان به ­دست آورد. پژوهش حاضر با هدف بررسي تنوع ساختاري توده هاي راش با استفاده از مجموعه ­اي از شاخص ­هاي كمي ­سازي مبتني بر نزديك­ترين همسايه شامل شاخص­ هاي زاويه يكنواخت، آميختگي، فاصله تا همسايگي، تمايز قطري و ارتفاعي، در فاز زادآوري و تخريب در جنگل­ هاي دارابكلا مازندران انجام شد. شش قطعه نمونه يك هكتاري به اين منظور در فازهاي زادآوري و تخريب (سه قطعه نمونه در هر فاز) انتخاب و در هر قطعه نمونه، تعداد نه زيرنمونه (هر يك به مساحت 900 مترمربع) به فاصله­ 30 متر پياده شد. قطر برابر سينه، ارتفاع درخت، فاصله بين درختان و زاويه­ بين آنها براي نزديك­ترين درخت راش به مركز قطعه نمونه به عنوان درخت شاهد و سه درخت همسايه در نزديك­ترين فاصله نسبت به درخت شاهد اندازه­گيري شد. ميانگين شاخص‌هاي زاويه يكنواخت، آميختگي گونه‌اي، تمايز قطري، تمايز ارتفاعي و شاخص فاصله­ نزديكترين همسايه در فاز زادآوري به ­ترتيب 54/0، 50/0، 38/0، 54/0 و 13/4 و در فاز تخريب به­ ترتيب 51/0، 33/0، 43/0، 35/0 و 44/5 بدست آمد. بنابراين، با استفاده از اطلاعات حاصل از كمي ­سازي ساختاري توده ­هاي دست ­نخورده مي­ توان سير تكاملي آنها و همچنين نتايج حاصل از فعاليت­ هاي مديريت جنگل را مورد ارزيابي قرار داد.

فاقد چكيده لاتين