سبك‌شناسي گفتماني غزلي از سعدي (با تكيه بر تحليل دو لايۀ واژگاني و بلاغي)

سبك شناسي گفتماني از تركيب دو روش سبك شناسي لايه اي و تحليل گفتمان پديد مي آيد و به تحليل سبك شناختي آثار ادبي از منظر تحليل گفتماني مي پردازد؛ تاكيد اين شيوه بر بافت موقعيتي (بيروني) و تعامل آن با بافت متن (دروني) است؛ كلان گفتمان هاي رايج و غالب عصر سعدي، گفتمان نهاد ديني_عرفاني و گفتمان نهاد حكومتي _سياسي و گفتمان نهاد عامه / رعيت است؛ پرسش اصلي اين پژوهش، آن است كه اين گفتمان ها چگونه در گفتمان عاشقانه كه گفتمان غالب در غزل هاي سعدي است تاثير گذاشته و گفتمان فرآيندي عاشقانه را پديد آورده اند؛ نتايج پژوهش نشان مي دهد كه گفتمان هاي غالب از طريق تعامل و تقابل گفتماني در سيماي شخصيت هاي اصلي غزل سعدي يعني عاشق و معشوق باز توليد شده و روابط ميان نهادهاي ديني_عرفاني و حكومتي _سياسي به عنوان نهادهاي قدرتمند و گفتمان ساز از طرفي و نهاد تحت سلطه و پذيرندۀ عامه / رعيت از طرف ديگر به نمايش گذاشته شده است. روش تحقيق در اين پژوهش توصيفي تحليلي است.