اثربخشي مداخله مبتني بر ذهن آگاهي بر بهبود مهارت هاي اجتماعي دانش آموزان پسر داراي اختلال سلوك

فاقد عنوان لاتين

هدف:پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي مداخله مبتني بر ذهن آگاهي بر بهبود مهارت هاي اجتماعي دانش آموزان پسر داراي اختلال سلوك انجام شد. روش: اين پژوهش جزء مطالعات نيمه تجربي با طرح پيش آزمون- پس آزمون و گروه كنترل بود. جامعه آماري شامل دانش آموزان پسر مقاطع اول تا سوم دوره متوسطه اول شهر تبريز در سال تحصيلي 98-1397 بود. از اين جامعه، نمونه اي به حجم 40 نفر با استفاده از پرسشنامه علايم مرضي كودك (CSI-4) و مصاحبه تشخيصي و باليني از طريق روش هاي نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي و مبتني بر هدف انتخاب و به تصادف در دو گروه آزمايش و كنترل جايگزين شدند. ابزار اندازه گيري در پيش آزمون و پس آزمون شامل پرسشنامه مهارت هاي اجتماعي ماتسون (MESSY) بود. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از تحليل كوواريانس در برنامه SPSS نسخه 25 انجام شد. يافته ها: تحليل داده ها نشان داد كه مداخله مبتني بر ذهن آگاهي منجر به تفاوت معني‌دار بين گروه‌ها در مهارت هاي اجتماعي به ميزان 73 درصد و در مولفه هاي مهارت اجتماعي مناسب به ميزان 58 درصد، جسارت نامناسب 18 درصد و تكانشي عمل كردن 43 درصد شده است. اما تاثير معني داري بر مولفه هاي اطمينان زياد به خود و حسادت/گوشه گيري در بين گروه ها نداشت (05/0p < strong>>). نتيجه گيري: مي توان مطرح كرد مداخله مبتني بر ذهن آگاهي موجب افزايش مهارت هاي اجتماعي (مهارت هاي اجتماعي مناسب، جسارت نامناسب و تكانشي عمل كردن) در دانش آموزان داراي اختلال سلوك مي شود.

فاقد چكيده لاتين