اثربخشي كاهش استرس مبتني بر ذهن‌آگاهي بر تحمل پريشاني ، سيستم مغزي رفتار و كنش‌هاي اجرايي در افراد مبتلا به ام‌اس در مازندران

فاقد عنوان لاتين

هدف: پژوهش‌حاضر باهدف اثربخشي كاهش ‌استرس‌مبتني ‌بر‌ ذهن ‌آگاهي ‌بر تحمل پريشاني، سيستم ‌مغزي رفتار و كنش‌هاي اجرايي در افراد مبتلا به ام‌اس انجام شد. روش: روش پژوهش نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماري شامل زنان مبتلا به ام‌اس در سال‌هاي 98-1397 كه در انجمن ام‌اس مازندران داراي پرونده پزشكي بودند سپس 30 نفر به عنوان نمونه به روش نمونه گيري هدفمند انتخاب و پس از همتاسازي در دو گروه آزمايشي و گواه (15-15) گمارش شدند. گروه آزمايشي 8 جلسه 90 دقيقه‌اي تحت روش كاهش استرس مبتني بر ذهن‌آگاهي سگال و همكاران(2002) قرار گرفتند. گروه گواه آموزشي را دريافت نكرد. اما در ليست انتظار براي آموزش قرار گرفت. جمع‌آوري داده‌ها براساس پرسشنامه استاندارد تحمل‌پريشاني ، سيستم‌هاي فعال‌سازوبازداري رفتاري اجرايي انجام شد. داده‌ها با استفاده از شاخص‌هاي توصيفي و آناليز كوواريانس انجام گرفت.. يافته­ ها: يافته‌ها نشان‌داد كه آموزش كاهش استرس مبتني بر ذهن آگاهي باعث ايجاد تفاوت‌معني‌داري در ميزان تحمل پريشاني،سيستم مغزي رفتار و كنشهاي اجرايي در زنان مبتلا به ام‌اس پس از مداخله شد. همچنين آموزش كاهش استرس مبتني بر ذهن آگاهي بر كنش‌هاي‌اجرايي تأثير بيشتري ‌داشت. نتيجه‌گيري: پيشنهاد مي‌شود در كنار درمان هاي دارويي، آموزش ذهن آگاهي بر روي مبتلايان ام‌اس صورت گيرد.

فاقد چكيده لاتين