نقد و بررسي اصالت عقل و ادله آن از ديدگاه روشنفكران معاصر

يكي از مناقشات روشنفكران در رابطه عقل و دين، پايبندي آنان به اصالت عقل يا عقل خودﹾ بنياد منقطع از وحي است. آنها با استفاده از معيارهاي اصالت عقل به بازتفسير دين و در واقع، نفي حقيقت دين و آموزه‌هاي آن پرداخته‌اند. در مقاله حاضر با واكاوي و بررسي آثار روشنفكران معاصر چهار دليل بر مدعاي آن‌ها بدست آمده است كه عبارت‌اند از: نفي عقل منبعي، ابزارانگاري محض عقل، وجود ويژگي‌هاي برتر در اصالت عقل و دين سنتي ناآزموده. تلاش شده است ادله مذكور به شيوه تحليل محتوا مورد بررسي قرار گيرند. ناديده انگاشتن كاركردهاي مختلف عقل، نفي شريعت و نگاه كاركردي به دين، ارائه تصور نادرست از انسان و توانايي‌هاي عقلاني او و همچنين نقض غرض الهي از ارسال رسل از جمله نقدهايي است كه بر آنها وارد است. با وجود اين نقدها، اين رويكرد در مواجه با دين و آموزه‌هاي وحياني كارايي خود را از دست مي‌دهد.

no abstract