اثربخشي مددكاري اجتماعي گروهي با رويكرد راه حل مدار بر ارتقاء تاب‌آوري نوجوانان

Effectiveness of social group work based on solution-focused on adolescents’ resilience

پژوهش حاضر باهدف بررسي اثربخشي مداخله مددكاري اجتماعي گروهي راه‌حل مدار بر ارتقاي تاب‌آوري نوجوانان انجام گرديد. اين مطالعه به روش شبه آزمايشي (پيش‌آزمون و پس‌آزمون) بر روي گروه كنترل و آزمايش انجام شد. جامعه آماري پژوهش دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول مي‌باشد كه اسامي آن‌ها در سال تحصيلي 98-1397 در مدرسه ايران به ثبت رسيده است. براي نمونه‌گيري تمامي محصلين آن مقطع ازنظر تاب‌آوري بررسي شدند. سپس 30 نفر كه ميانگين تاب‌آوري پايينتر و معيارهاي ورود به پژوهش را داشتند تصادفي در دو گروه كنترل (15 نفر) و آزمايش (15 نفر) قرار گرفتند. گروه آزمايش 8 جلسه مداخله موردنظر را دريافت نمود. جلسات به‌صورت هفتگي (1.5 ساعت) برگزار شد. در طي آموزش گروه كنترل هيچ مداخله‌اي دريافت نكرد. بعد از پايان جلسات پس‌آزمون (پرسش‌نامه تاب‌آوري كانر و ديويدسون) روي گروه‌هاي آموزش و كنترل اجرا درآمد و يك ماه بعد آزمون پيگيري از دو گروه انجام گرديد. در تحليل داده‌ها از آمار توصيفي- استنباطي استفاده شد. نتايج بيانگر افزايش مقادير ميانگين در نمرات گروه آزمايش در تاب‌آوري و ابعاد آن بود و تفاوت معناداري را نسبت به گروه كنترل نشان داد. بنابراين مداخله مددكاري اجتماعي گروهي راه‌حل مدار از سودمندي باليني در ارتقاي تاب‌آوري در دختران نوجوان برخوردار است.

the current research aimed to study the effectiveness of social group work based on solution-focused in secondary school female students. This study an experimental design applied through pre-test and post-test on two groups (control and intervention) with one-month follow-up. The statistical population of study was included all high school female students’ school who were studying in the 2018-2019 academic years. Thirty individuals whose resilience scores were lower than the average value and were eligible for this study were randomly divided into two groups: fifteen persons in control and fifteen persons in intervention group. The intervention group received a social group work based on solution-focused that consisted of eight sessions. During this period, control group did not receive any intervention. After finishing sessions, resilience questionnaire from Connor and Davidson was applied to both groups. after a month, a follow-up test was carried on both groups. The results showed that there was a significant difference between intervention and control groups regarding resilience and its dimensions. The scores were increased in intervention group after intervention and in follow-up. social group work based on solution-focused could be an effective intervention in working with students.