نظريه معنويت در قرآن بر پايه روش نظريه زمينه‌اي

فاقد عنوان لاتين

براي دستيابي به ديدگاه قرآن درباره معنويت، ناچار بايست تعريفي جامع از آن داشته باشيم؛ بويژه اگر بخواهيم اين معنويت را با ساير ديدگاه‌ها بويژه با معنويت‌هاي نوپديد مقايسه كنيم. اگر چنين تعريفي را «فرايند جستجوي نسبتاً پايدار امر قدسي در زندگي» فرض كنيم، مي‌توانيم ديدگاه قرآن را درباره خصوصيات اين مفهوم بيابيم. در چنين ديدگاهي، ويژگي‌ها و مؤلفه‌هاي معنويت، ملازمات، بسترها و شرايط تكوين و رشد معنويت، فرايندها و عملكردهاي معنوي، موانع معنويت و بالاخره پيامدهاي معنويت از نگاه قرآن بيان مي‌شود. مجموعه اين اطلاعات را مي‌توان توسعاً، نظريه قرآن درباره معنويت ناميد. در اين مقاله، براي رسيدن به اين مجموعه اطلاعات از روش نظريه‌پردازي داده‌محور - نظريه زمينه‌اي در مطالعات اجتماعي - و تحليل كيفي متن استفاده شده است. تمام آيات قرآن براي كدگذاري مرور شده‌اند و با كشف مقوله‌هاي فرعي و نسبت آن‌ها با مقوله اصليِ معنويت، اين مدل به تدريج شكل گرفته و اصلاح شده است. اگر چه اجزاي اين مدل به‌طور مجزا نوپديد نيستند ولي خود مدل، روش تحصيل و هدف مترتب بر آن، قابل توجه و بديع است.

فاقد چكيده لاتين