تأثير سرمايه ‏گذاري در تحقيق و توسعه بر عملكرد صادراتي بنگاه‌هاي صنعتي استان‌هاي ايران

امروزه صادرات غيرنفتي نقش مهمي در ارز‏آوري كشور ايفا مي‌نمايد. مطالعات تجربي مربوط به صادرات نشان مي‌دهد كه ميزان صادرات بنگاه‌ها تحت تأثير عوامل مختلفي از جمله نرخ ارز، بهره‏وري و سرمايه‏گذاري در تحقيق و توسعه مي‌باشد. هدف مطالعه حاضر بررسي اثر سرمايه‏گذاري در تحقيق و توسعه بر عملكرد صادراتي بنگاه‌هاي صنعتي استان‌هاي كشور طي سال‌هاي 1394-1379 با استفاده از روش گشتاور تعميم‏يافتۀ سيستمي است. به دليل تغييرات جغرافياي سياسي استان‏ها در سال‌هاي مذكور، تقسيمات كشوري شامل 28 استان در نظر گرفته شده و استان‏هاي البرز، خراسان شمالي و جنوبي به صورت استان‌هاي جداگانه در مطالعه لحاظ نشده‌اند. داده‏هاي مورد نياز با استفاده از روش اسنادي و كتابخانه‏اي، از گزارش‏هاي سرشماري سالانه كارگاه‏هاي صنعتي بالاي ده نفر كاركن و بيشتر و حساب‏هاي منطقه‏اي مركز آمار ايران جمع‏آوري شده است. نتايج حاصل از برآورد مدل نشان مي‌دهد سرمايه‏گذاري در تحقيق و توسعه تأثير مثبت و معني‏داري بر بهبود عملكرد صادراتي بنگاه‌هاي صنعتي دارد به طوري كه با افزايش يك درصدي سرمايه‏گذاري در بخش تحقيق و توسعه، عملكرد صادراتي بنگاه‌هاي صنعتي 0.063 درصد افزايش مي‏يابد. در كنار بررسي اثر سرمايه‏گذاري در تحقيق و توسعه، متغيرهاي توضيحي مانند هزينۀ تبليغات، بهره‏وري نيروي‏كار، سرمايه انساني، سهم بازار بخش صنعت از كل بازار هر استان و مخارج كل بخش صنعت مورد بررسي قرار گرفته است كه نتايج حاكي از تأثير مثبت آنها بر عملكرد صادراتي بنگاه‌هاي صنعتي دارد. همچنين يافته‏ها نشان داد متغير بهره‏وري نيروي كار و سهم بازار بخش صنعت در بين متغيرهاي توضيحي به ترتيب بيشترين تأثير را بر عملكرد صادراتي داشته‏اند.