برآورد ميزان فرار مالياتي در ايران با استفاده از روش MIMIC (طي دوره 1399-1355)

به طور نسبي در كشورهاي در حال توسعه و بعضاً توسعه يافته نيز افراد حقيقي و حقوقي سعي در گريز از ماليات به صورت قانوني يا غير قانوني دارند. به همين خاطر فرار از ماليات يكي از مسائل جدي و حساس كشورها از جمله ايران ‌است. با آگاهي از ميزان فرار مالياتي، سياستمداران و دولتمردان مي‌توانند سياست‌هاي لازم را جهت كاهش آن و بهبود نظام مالياتي در پيش گيرند. در اين مطالعه با استفاده از روش علل چندگانه آثار چندگانه (MIMIC) ميزان نسبي فرار مالياتي ايران طي دوره 1355 تا 1395 برآورد گرديد. نتايج نشان دادند كه روند اندازه نسبي فرار مالياتي در طول اين 41 سال داراي فراز و نشيب هايي بوده‌ كه از 8.18 درصد توليد ناخالص داخلي شروع شده است و به كمترين مقدار خود يعني 3.01 در سال 1366 مي‌رسد. بيشترين مقدار آن در سال1374، 21.97 درصد از توليد ناخالص داخلي مي‌باشد. در نهايت در سال 1395 اندازه نسبي فرار مالياتي به 6.95 درصد توليد ناخالص داخلي رسيده‌است. ميانگين اندازه نسبي فرار مالياتي طي اين 41 سال برابر 10.99 مي‌باشد.