چالش همسازي: تفسير زنان از ايفاي نقش خانه‌داري

خانه‌داري از جمله فراگيرترين نقش‌هاي زنان است كه در زمينه هاي اجتماعي و فرهنگي مختلف به شيوه هاي گوناگوني تفسير و اجرا مي شود. ما در اين مطالعه، به دنبال كشف و بازسازي معناي  خانه‌داري نزد زنان  خانه‌دار شهر شيراز بوديم. از همين رو، رويكرد پژوهش كيفي برساختي و روش تحقيق كيفي بنياني را براي اجراي تحقيق انتخاب كرديم. داده ها از طريق مصاحبه نيمه ساختاريافته در دو قالب فردي و گروهي گرداوري شد. مشاركت‌كنندگان شامل 34 نفر از زنان  خانه‌دار، متأهل و داراي فرزند هستند كه حداقل پنج سال از زندگي مشترك آنان گذشته است. زنان  خانه‌دار مشاركت كننده در مصاحبه را از مناطق مختلف شهر شيراز با روش نمونه گيري هدفمند و گلوله برفي انتخاب كرديم. داده ها را با استفاده از تكنيك كدگذاري نظري تحليل كرديم. متن مصاحبه ها را در قالب شش مقوله‌ي اصلي شامل ؛ هنجار همسرداري، محوريت فرزند، تقلاي پذيرش نقش، گران باري نقش، تزلزل پايگاه  خانه‌داري و بازانديشي و حسرت دسته بندي كرديم. مقوله‌ي نهايي برساخته در اين تحقيق ،چالش همسازي است كه نشان مي دهد زنان در ايفاي نقش خانه‌داري، انتظارها و كنش‌هاي متناقضي را درك و تجربه مي‌كنند و فعالانه در جهت همسازي اين تناقض ها عمل و تلاش مي‌كنند.