شناخت عوامل مؤثر بر امنيت غذايي در مناطق روستايي (مطالعه موردي روستاهاي منطقه زهك در استان سيستان و بلوچستان)

استقرار امنيت غذايي خانوارها از جمله اهداف‏ برنامه‏هاي توسعه اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي هر كشوري است. بنابراين، برآورد سطح امنيت غذايي خانوارها اهميت ويژه‏اي دارد. در تحقيق حاضر، وضعيت امنيت غذايي روستاهاي شهرستان زهك با استفاده از شاخص استراتژي مقابله در سال‏ 1395 بررسي شده است. نتايج نشان داد كه حدود 80 درصد از خانوارهاي مورد مطالعه در شرايط نامناسب غذايي قرار دارند و از استراتژي هاي مقابله در برخورد با ناامني غذايي استفاده كرده‏اند. به‏علاوه، متغيرهاي درآمد سالانه، وضعيت شغلي سرپرست خانوار، نوع شغل سرپرست خانور، فاصله روستا تا شهر، تعداد افراد خانوار، دسترسي به تلفن همراه و وضعيت اعتياد سرپرست خانوار، از جمله عوامل موثر بر سطح امنيت غذايي تشخيص داده شد. بر اين اساس، مي‏ توان با تلاش در راستاي توانمندسازي روستائيان، بهبود وضعيت شغلي و درآمدي سرپرست خانوار و ارتقاء سطح آگاهي افراد بوسيله مروجين كشاورزي، گام‏هاي مؤثري در راستاي رسيدن به سطح امنيت غذايي مطلوب برداشت.