پيش بيني تعارض كار- خانواده براساس باورهاي غير منطقي و حمايت اجتماعي ادراك شده

هدف از پژوهش حاضر پيش‌بيني تعارض كار-خانواده بر اساس باورهاي غيرمنطقي و حمايت اجتماعي ادراك‌شده بود. طرح پژوهش از نوع همبستگي و جامعه آماري آن شامل كليه معلمان زن ناحيه سه شهر قم در سال تحصيلي 98-1397 بودند. 322 نفر به روش نمونه گيري خوشه اي چندمرحله اي به‌عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. به‌منظور جمع آوري داده ها از پرسشنامه تعارض كار-خانواده كارلسون و همكاران (2000)، پرسشنامه باورهاي غيرمنطقي جونز (1969) و پرسشنامه حمايت اجتماعي زمنت (1988) استفاده شد. داده ها با استفاده از روش همبستگي پيرسون و رگرسيون چندگانه تحليل شدند. يافته ها نشان داد تمامي مؤلفه‌هاي باورهاي غيرمنطقي (درماندگي در برابر تغيير (0.41=b)، توقع تأييد (0.23=b)، اجتناب از شغل (0.44 =b) و بي مسئوليتي هيجاني (0.54=b) به‌صورت مثبت تعارض كار-خانواده را پيش بيني مي كنند. از بين مؤلفه‌هاي باورهاي غيرمنطقي، مؤلفه بي‌مسئوليتي هيجاني سهم بيشتري در تبيين متغير ملاك داشت (0.54=b). از بين مؤلفه‌هاي حمايت اجتماعي ادراك‌شده (خانواده، دوستان، ديگران)، تنها مؤلفه حمايت اجتماعي خانواده به‌ صورت منفي تعارض كار-خانواده را پيش بيني مي كند ( 0.26 =b). بر اساس نتايج پژوهش، با كاهش باورهاي غيرمنطقي و افزايش حمايت اجتماعي خانواده مي توان انتظار داشت كه ميزان تعارض كار-خانواده در بين معلمان زن كاهش پيدا كند. ازاين‌رو، پيشنهاد مي شود در بين معلمان زن جلسات آموزشي و مشاوره اي جهت شناسايي باورهاي غيرمنطقي و همچنين آگاه‌سازي خانواده ها به‌منظور آشنايي هرچه بيشتر با منابع حمايت اجتماعي، به‌منظور تعديل تعارض كار-خانواده صورت گيرد.