بررسي تغييرات محتواي پروتئينCas3، فيبرونكتين و Col4a1 در پي دو شيوۀ تمرين هوازي و اينتروال همراه با مصرف مكمل آستاگزانتين در بافت قلب رت‌هاي ديابتي نوع2

ديابت به‌عنوان نوعي اختلال متابوليك مزمن با شيوع گسترده، اهميت تحقيقات مداوم و نياز به روش‌هاي نوين را براي پيشگيري و درمان اين بيماري همه‌گير برجسته مي‌كند. هدف از تحقيق حاضر بررسي تغييرات فيبروزي و آپوپتوزي بافت قلبي در رت‌هاي ديابتي در پي اجراي دو شيوۀ تمريني هوازي و اينتروال با مصرف مكمل آستاگزانتين بود. 35 سر موش صحرايي نر پس از القاي ديابت به‌طور تصادفي در 7گروه شامل ديابتي كنترل، ديابتي شم، ديابت+ هوازي+ مكمل، ديابت + اينترول+ مكمل، ديابت+اينتروال، ديابت+ هوازي، ديابت+ مكمل قرار گرفتند.تمرينات اينتروال به مدت 8 هفته با 5 جلسه در هفته با شدت 80 درصد Vo2max و تمرينات هوازي با شدت 65 تا 75 درصد Vo2max روي نوار گردان اجرا شد. محتواي پروتئين Cas3، COL4a1 و فيبرونكتين با تكنيك وسترن بلات اندازه‌گيري شد. محتواي پروتئينCOL4a1  در هر دو گروه تمريني و تركيبي و گروه مكمل كاهش معناداري نسبت به گروه كنترل نشان داد. محتواي پروتئين Cas3 و فيبرونكتين گروه‌هاي تركيبي و هوازي نيز نسبت به گروه كنترل كاهش معناداري داشت، اما در مقايسۀ محتواي اين پروتئين‌ها بين گروه‌هاي مكمل و اينتروال نسبت به گروه كنترل اختلاف معناداري وجود نداشت. به‌نظر مي‌رسد تأثيرات هم‌افزاي تمرينات ورزشي با شدت‌هاي مختلف همراه با مكمل‌سازي آستاگزانتين از روند صعودي آپوپتوز و فيبروز در بافت قلبي رت‌هاي ديابتي و عوارض متعاقب آن همچون كارديوميوپاتي ديابتي پيشگيري مي‌كند.