اثربخشي مداخلات فيزيوتراپي در بهبود علائم بيماران مبتلا به سندرم پيريفورميس: مروري بر مطالعات گذشته

زمينه و هدف: سندرم پيريفورميس، يك اختلال عصبي ـ عضلاني است كه عمدتاً در نتيجه اعمال فشار بر عصب سياتيك توسط عضله پيريفورميس ايجاد مي شود. اين مطالعه مروري با هدف تعيين تحقيقات انجام گرفته در زمينه مداخلات فيزيوتراپي و مقايسه ميزان اثربخشي آن ها بر علائم بيماران مبتلا به سندرم پيريفورميس انجام گرفت. مواد و روش ها: در مطالعه مروري حاضر، مقالات مرتبط با تأثير درمان هاي فيزيوتراپي در سندرم پيريفورميس در پايگاه هاي اطلاعاتي PubMed، Scopus و Web of Science در بازه زماني ۱۹۸۰ تا آگوست ۲۰۲۰ ميلادي جستجو شد. از كلمات كليدي سندرم پيريفورميس، درمان دستي، كشش عضلات و الكتروتراپي به عنوان كليدواژه استفاده شد. به علاوه منابع موجود در مقالات نيز مورد استفاده قرار گرفتند. پس از مطالعه ۷۵۲ مقاله احتمالي و حذف موارد غير مرتبط در نهايت ۱۰ مقاله كارآزمايي باليني انتخاب شدند. يافته ها: بررسي مطالعات نشان مي دهد كه استفاده از تكنيك هاي درمان دستي و كشش داراي تأثيرات مثبتي بر كاهش درد و افزايش دامنه حركتي مفصل ران بيماران مي باشد. اگرچه به دليل كم بودن تعداد مطالعات انجام شده در حيطه الكتروتراپي شامل استفاده از ليزر كم توان و شاك ويو، نمي توان يك جمع بندي قطعي از تأثيرات اين روش درماني در بهبود درد و عملكرد باليني بيماران ارائه داد. نتيجه گيري: به كار گيري تكنيك انرژي عضلاني همراه با اعمال كشش در عضله پيريفورميس و عضلات ناحيه لگن مي تواند منجر به بهبود درد، كاهش ناتواني و افزايش دامنه حركتي مبتلايان به سندرم پيريفورميس شود.